het schijnt hier om de hoek goed toeven te zijn

bedeesde muren
deuren die nooit kierden
bij bellen: sluiten voor de bezetter
bekenden kwamen achterlangs

Pakhuis Dekker nu

De afgelopen jaren is het voormalige, bijna 100 jaar oude zaadpakhuis gerestaureerd en verbouwd tot een dynamische, creatieve en veelzijdige ontmoetingslocatie. Na een enorme make-over is met veel respect voor de historie en het monument, een nieuwe toekomst voor het pand gerealiseerd. Het resultaat van de metamorfose is een nieuw concept met de naam Pakhuis Dekker. Memorabele ontmoetingen vinden plaats in een multifunctioneel gebouw onder één groot pakhuis-dak. Diverse evenementen op de begane grond, werkplekken op de eerste etage en een stijlvol appartement op de tweede etage.

Pakhuis dekker, een monument in Heiloo

Handelaar in kool- en graszaden Jacob dekker koopt in 1923 een stuk grond aan de Holleweg voor de bouw van een zaadpakhuis. De zaken gaan vanaf 1917 zo goed dat er behoefte is aan meer opslag en deze locatie zo vlak bij het station is perfect voor de export. Het wordt een gebouw van 8 x 15 m met een verdieping. In 1928 volgt een tweede bouwfase met een verlenging van 10 m naar achteren. Zo is er ook ruimte voor meer machines om de zaden te schonen en te drogen. Met de koop van een aangrenzend perceel kan in 1933 een zijvleugel worden gerealiseerd en krijgt het hele gebouw een mansardekap. Deze derde bouwfase is voor de uitbreiding van het bedrijf als “zaadschoonderij”.

Tweede Wereldoorlog

Een bijzondere rol speelt het pakhuis in de oorlog, onder meer als opslagplaats vanaf 1942 voor de kostbare bibliotheek van de abdij van Egmond. Omdat het huis met kantoor van de familie Dekker aan de Kennemerstraatweg moet worden ontruimd, wordt op de bovenverdieping van het pakhuis een wand geplaatst om kantoorruimte te creëren. Hier maakt zoon Jan met vrienden in 1944 het illegale blad Telex. Ook het verzet vergadert er het laatste jaar van de oorlog.

Veldslazaad en politiek

Na het overlijden van zijn vader neemt zoon Jan het bedrijf in 1954 over en specialiseert zich in veldslazaad voor de export naar Frankrijk. Hij begeeft zich ook in de politiek, eerst als gemeenteraadslid en later als wethouder. In 1986 stopt hij met de zaadhandel. Het pakhuis blijft behouden, wachtend op een nieuwe bestemming. In 2006 leert hij de huidige eigenaar kennen en zij bespreken haar ideeën over de toekomst voor het pand, en er is een klik. Ze krijgt het recht op eerste koop en na het overlijden van Jan neemt zijn vrouw Miny contact op met haar.

Multifunctioneel monument

De huidige eigenaar laat met behoud van het karaktervolle monument het pakhuis renoveren en stijlvol verbouwen tot een multifunctioneel centrum: Pakhuis Dekker. Er wordt gewoond en gewerkt: tentoonstellingen, vergaderingen, evenementen en cursussen op de begane grond, op de eerste etage zijn werkplekken en onder de kap is een appartement gerealiseerd. Aan de wens van Jan en Miny Dekker is zeker voldaan nu het pand zo divers en creatief wordt gebruikt.

Jacky Mol is een veelzijdige trend fore-caster en conceptueel vormgever, en is ook createur en beheerder van het nieuwe concept Pakhuis Dekker.

In 2006 bedacht zij dit concept en omdat zij een verbinder pur sang is, zorgde ze ervoor dat het concept daadwerkelijk gerealiseerd werd. Essentieel hierbij waren en zijn de local heroes; lokale ondernemers, creatieve parels, vrijwilligers en fans. Zij maken de nieuwe verbindingen waarvoor het pakhuis hen de ruimte biedt.